Caching
Blockstudio bevat persistente caches op basis van bestanden. Deze zijn standaard ingeschakeld via de instelling cache.enabled en worden opgeslagen in:
wp-content/blockstudio/cache/
Deze geconfigureerde hoofdmap bevat runtime-buildpayloads, vooraf gebouwde blokregistratiegegevens, editor-assets, Tailwind CSS, gerenderde documenten, eilandfragmenten, statische HTML, grafiekindexen, wachtrijen voor opwarming en cachediagnostiek. Zo hoeven ontdekkings-, parseer-, compilatie- en renderwerkzaamheden niet telkens opnieuw te worden uitgevoerd, terwijl alle gegenereerde runtimestatus binnen één door de host beheerbare grens blijft.
De standaardlocatie bevindt zich bewust buiten uploads, waar streng beveiligde hosts mogelijk PHP-cachepayloads blokkeren. Wijzig de locatie met cache.path; relatieve paden worden opgelost vanaf WP_CONTENT_DIR, terwijl absolute paden speciale beschrijfbare cachevolumes ondersteunen:
{
"cache": {
"enabled": true,
"path": "cache/blockstudio"
}
}
Gebruik voor omgevingsspecifieke configuratie het instellingsfilter of het filter voor de opgeloste map:
add_filter('blockstudio/settings/cache/path', function () {
return '/srv/wordpress-cache/blockstudio';
});
add_filter('blockstudio/cache/dir', function (string $directory): string {
return WP_CONTENT_DIR . '/cache/blockstudio';
});
Een padwijziging begint met een koude cache. Oude bestanden onder wp-content/uploads/blockstudio/cache worden niet meer gelezen en kunnen worden verwijderd.
Identiteit en invalidatie
Elk bereik is genest onder een netwerk-/blogidentiteit en een volledige runtime-identiteit. Cache-items veranderen wanneer hun invoer verandert, waaronder bewaakte blokbestanden, veldbestanden, assetafhankelijkheden, instellingen, het actieve thema, actieve plugins, logische ontdekkingsinventarissen, WordPress, PHP en versies van Blockstudio. Hashes van itemafhankelijkheden zorgen ervoor dat builds met alleen wijzigingen geen invloed hebben op niet-gerelateerde objecten.
Logische ontdekkingsbronnen dragen ook hun bron-ID, inhoudsvingerafdruk en bewakingsinvoer bij. Alternatieve runtimeselecties kunnen een waarde blockstudio/cache/context toevoegen om alle cacheranges te isoleren.
Hosts waarvan de tenantgrens afwijkt van WordPress netwerk-/blog-ID’s kunnen blockstudio/cache/site_key filteren; het resultaat wordt opgeschoond voordat het een padsegment wordt.
Bij een warme frontendaanvraag hydrateert Blockstudio het runtime-register voordat het ontdekkingsbronnen aanmaakt. Een geldige cachetreffer slaat daardoor de recursieve bronontdekking, blokconstructie, veldparsing en herhaalde boomwandelingen voor cachesleutels over.
De runtime-payload slaat ook opgeloste paden naar blokassets, groottes, tijdstempels en lijsten met stylesheets van modules op. Warme verzoeken hergebruiken die metadata in plaats van voor elk gerenderd blok opnieuw assetuitvoer op te zoeken en modulemappen te doorzoeken. Asset-URL en uitschakelfilters worden nog steeds voor het huidige verzoek uitgevoerd, en assets.inlineLimit behoudt het paginabrede budget en de cascadevolgorde. Er worden geen metadata over assetuitvoer verzameld wanneer assets.enqueue of persistente caching is uitgeschakeld. Bij een verouderde laatste geslaagde build worden de assets alsnog vanaf schijf opgelost.
Ongewijzigde opgeloste instellingen hergebruiken ook hun vingerafdruk binnen het verzoek. Bij opnieuw laden of wijzigen van instellingen wordt deze ongeldig; veranderlijke object- of referentiewaarden worden opnieuw gehasht in plaats van een mogelijk verouderde vingerafdruk te hergebruiken.
In production en staging wordt een gevalideerde momentopname van de bewaking 20 seconden vertrouwd voordat Blockstudio de bestanden en mappen opnieuw controleert. In omgevingen local en development staat de standaardwaarde op nul, zodat wijzigingen in bronnen direct zichtbaar zijn. Wijzig dit interval met:
add_filter('blockstudio/cache/watch_debounce', function () {
return 30;
});
De debounce kan automatische detectie van bronwijzigingen maximaal het ingestelde aantal seconden vertragen. Vereiste gecompileerde assets, gecachte niet-lege ruwe assets en module-stylesheets worden nog steeds bij elke cachetreffer gecontroleerd. Als u een bestand verwijdert, wordt de runtime-payload onmiddellijk ongeldig in plaats van verouderde assetmetadata te serveren totdat het venster verloopt. Stel de debounce in op 0 wanneer een productieachtige omgeving ook wordt gebruikt om actief bestanden te bewerken.
Cache-payloads worden beschermd door PHP-bestanden. Kleine payloads gebruiken gewone arrays wanneer het schrijfproces actief gedeeld OPcache-geheugen heeft en de bestemming niet is uitgesloten. OPcache kan de gecompileerde array dan bij latere includes hergebruiken; als u de geretourneerde gegevens wijzigt, blijft PHP het normale copy-on-write-gedrag gebruiken.
Zonder gedeeld OPcache-geheugen blijven payloads gecomprimeerde geserialiseerde gegevens. Dit geldt ook wanneer OPcache vol is, de API niet beschikbaar of beperkt is, of de blacklist of opcache.max_file_size het bestand uitsluit. OPcache met alleen bestandsopslag kiest niet voor de indeling met gewone arrays. Zie de OPcache-configuratiePHP voor deze instellingen op hostniveau.
De standaardindeling met gewone arrays is begrensd op 1 MiB, gemeten aan zowel de geserialiseerde gegevens als de gegenereerde broncode van PHP. Grotere payloads blijven gecomprimeerd om de compilatiekosten van grote arrays te vermijden wanneer een CLI-proces zonder OPcache een cache leest die door webworkers is opgewarmd.
Kleine gewone bestanden moeten op zo’n lezer nog steeds worden geparseerd, en nieuw geschreven bestanden moeten mogelijk tijdens opcache.file_update_protection worden gecompileerd.
Het filter blockstudio/cache/compress overschrijft de indeling per scope, bijvoorbeeld wanneer WP-CLI cachebestanden opwarmt voor webworkers met OPcache. Ook false overschrijft de groottebeperking: doe dit alleen als elke lezer het gegenereerde bestand PHP aankan. Als zlib niet beschikbaar is, blijft gewone PHP de terugvaloptie.
Gelijktijdigheid en bewaartermijn
Voor koude cachesleutels wordt een single-flight-vergrendeling gebruikt. Eén aanvraag bouwt de payload op, terwijl gelijktijdige aanvragen wachten op het atomair gepubliceerde resultaat, in plaats van hetzelfde ontdekkings- of compilatiewerk te herhalen. Atomair publiceren voorkomt onvolledige objecten. Als een vernieuwing mislukt, blijft een geldige, verouderde laatst bekende goede versie beschikbaar, is de fout zichtbaar en kan de volgende aanvraag herstellen.
Runtimebereiken bewaren standaard 20 gepubliceerde payloads. Pas de limiet per bereik aan wanneer een integratie bewust meer cachecontexten aanmaakt:
add_filter(
'blockstudio/cache/max_files_per_scope',
function (int $maximum, string $scope): int {
return 'runtime' === $scope ? 50 : $maximum;
},
10,
2
);
Bij het opruimen wordt nooit een bestand verwijderd waarnaar de geïnstalleerde map voor vroeg serveren verwijst. Het filter blockstudio/cache/protected_paths markeert extra paden die ook buiten het opruimen moeten blijven.
Ongebruikte namespaces worden automatisch verzameld, in plaats van zich op te stapelen bij elke pluginactivering en elke update van PHP of WordPress. Een implementatiesnippet die eerder met een wildcard de oude cachemap Tailwind doorzocht, moet nu Blockstudio\Runtime_Cache::purge('tailwind') aanroepen.
Een namespace wordt buiten gebruik gesteld wanneer de runtime-identiteit verandert, bijvoorbeeld na een kernupdate van WordPress. De eerste opschoonronde die deze namespace als buiten gebruik gesteld aantreft, schrijft er een .retired-markering in. De boom wordt verzameld zodra daarna cache.namespaceGrace seconden zijn verstreken (standaard één dag). Als er intussen opnieuw naar de boom wordt geschreven, begint de respijtperiode opnieuw. De huidige namespace van een bereik wordt nooit verzameld, net zomin als een namespace waarvan de map voor vroeg serveren nog een geactiveerd artefact serveert; voor die laatste begint de respijtperiode zodra een volgende activering de mapvermelding verplaatst. Pagina’s die buiten WordPress in de cache zijn opgeslagen, blijven verwijzen naar de content-hashed stylesheets waarmee ze zijn gerenderd. Verhoog de respijtperiode daarom tot de maximale levensduur van zulke kopieën op sites die tailwind.output: "link"-pagina’s via een CDN of een lange browsercache aanbieden:
{
"cache": {
"namespaceGrace": 777600
}
}
Wanneer een geüpgradede installatie de platte cache/runtime-map van vóór versie 7.6 bevat, hernoemt Blockstudio deze atomair en verplaatst die uit het actieve pad. Een WP-Cron-taak verwijdert vervolgens per ronde maximaal 500 bestandssysteemitems. Zo nemen oude payloads en .build.lock-structuren geen schijfruimte in beslag, zonder dat de aanvraag die een grote map ontdekt deze recursief verwijdert. De opschoning wordt alleen uitgevoerd wanneer cache.enabled actief is; wijzig de batchgrootte met blockstudio/cache/legacy_cleanup_batch_size als een host kleinere of grotere rondes nodig heeft.
Schakel de persistente caches uit in blockstudio.json:
{
"cache": {
"enabled": false
}
}
Of via een filter:
add_filter('blockstudio/settings/cache/enabled', '__return_false');
De cache voor weergaven in het geheugen per aanvraag, beschreven onder Prestaties, staat hier bewust los van. De persistente artefacten ervan gebruiken wel dezelfde bestandssysteemgrens.
Een achterstand van verouderde vergrendelingen wegwerken
Versies van vóór 7.6.14 lieten voor elke inhoudswijziging één .build.lock-bestand achter; op drukke sites kunnen dat er honderdduizenden zijn. Na de upgrade verwijdert WP-Cron ze zelfstandig in beperkte batches. Voer de CLI uit om de achterstand meteen weg te werken en je host een getal te geven:
wp bs cache status
wp bs cache cleanup
status telt de resterende verouderde vergrendelingen en meldt wanneer de volgende batch wordt uitgevoerd. cleanup voert batches uit totdat er geen inactieve vergrendelingen meer zijn en verzamelt vervolgens cachernamespaces waarvan de respijtperiode is verstreken. Vergrendelingen die nieuwer zijn dan een uur of nog door een actieve aanvraag worden vastgehouden, blijven staan tot de volgende ronde. Verwijder nooit zelf vergrendelingsbestanden terwijl de site verkeer verwerkt; een vastgehouden vergrendeling zorgt ervoor dat gelijktijdige aanvragen niet parallel gaan bouwen.
wp bs cache clear wist de volledige runtimecache voor de huidige site, of met --scope=runtime één bereik in alle namespaces. De volgende aanvraag bouwt de cache koud opnieuw op; voer dit dus uit bij weinig verkeer.
Cache van Tailwind
De gecompileerde CSS-cache van Tailwind gebruikt de gedeelde runtimehoofdmap onder de namespace netwerk/site/runtime en het bereik tailwind. Deze bewaart standaard maximaal 1,000 items gedurende 30 dagen, genoeg om sleutels op paginaniveau voor een volledige site te bewaren in plaats van ze na een klein aantal routes te verwijderen.
Tailwind hergebruikt ook een opgewarmde compiler voor dezelfde CSS-invoer in langlopende processen en bewaart de compilerconstructiestatus tussen processen. Koude kandidaatsets voor pagina’s worden nog steeds afzonderlijk gecompileerd, maar het framework hoeft de parser niet telkens opnieuw op te bouwen.
Gebruik deze filters om de bewaartermijn aan te passen:
add_filter('blockstudio/tailwind/cache_max_files', function () {
return 1500;
});
add_filter('blockstudio/tailwind/cache_max_age', function () {
return 14 * DAY_IN_SECONDS;
});
De minimale leeftijd is één uur.
Cachebestanden zijn voorzien van een content-hash en een pagina in de cache verwijst er één voor één naar via URL. Daardoor kunnen verwijderingen en een opgeslagen pagina van mening verschillen over welke bestanden nog nodig zijn. Voorgerenderde documenten worden vóór weergave gecontroleerd aan de hand van hun gekoppelde stylesheet. Een verwijderd bestand leidt dus tot één nieuwe render, niet tot een onopgemaakte pagina. Verhoog cache_max_files tot boven het aantal verschillende sleutels op paginaniveau om de nieuwe render helemaal te voorkomen.
De anonieme HTML-cache die zich onder dezelfde hoofdmap bevindt.