Przejdź do treści

Buforowanie

Blockstudio obejmuje trwałe pamięci podręczne oparte na plikach. Są one domyślnie włączone za pomocą ustawienia cache.enabled i zapisywane w:

Kod
wp-content/blockstudio/cache/

Ten jeden skonfigurowany katalog główny przechowuje ładunki kompilacji środowiska uruchomieniowego, wstępnie zbudowane dane rejestracji bloków, zasoby edytora, Tailwind CSS, wyrenderowane dokumenty, fragmenty wysp, statyczne HTML, indeksy grafów, kolejki rozgrzewania i diagnostykę pamięci podręcznej. Pozwala to uniknąć ponawiania wyszukiwania, parsowania, kompilacji i renderowania, a jednocześnie utrzymywać cały wygenerowany stan środowiska uruchomieniowego w jednym miejscu zarządzanym przez hosta.

Domyślna lokalizacja celowo znajduje się poza uploads, gdzie zabezpieczone hosty mogą blokować ładunki pamięci podręcznej PHP. Zmień lokalizację za pomocą cache.path; ścieżki względne są rozwiązywane względem WP_CONTENT_DIR, a ścieżki bezwzględne pozwalają używać dedykowanych, zapisywalnych woluminów pamięci podręcznej:

JSON
{
  "cache": {
    "enabled": true,
    "path": "cache/blockstudio"
  }
}

W przypadku konfiguracji zależnej od środowiska użyj filtra ustawienia lub filtra rozstrzygniętego katalogu:

PHP
add_filter('blockstudio/settings/cache/path', function () {
    return '/srv/wordpress-cache/blockstudio';
});

add_filter('blockstudio/cache/dir', function (string $directory): string {
    return WP_CONTENT_DIR . '/cache/blockstudio';
});

Zmiana ścieżki rozpoczyna działanie z pustą pamięcią podręczną. Pliki w wp-content/uploads/blockstudio/cache nie będą już odczytywane i można je usunąć.

Tożsamość i unieważnianie

Każdy zakres jest zagnieżdżony w ramach tożsamości sieci/bloga i pełnej tożsamości środowiska uruchomieniowego. Wpisy pamięci podręcznej zmieniają się po zmianie danych wejściowych, w tym obserwowanych plików bloków, plików pól, zależności zasobów, ustawień, aktywnego motywu, aktywnych wtyczek, logicznych wykazów wyszukiwania, wersji WordPress, PHP i Blockstudio. Hasze zależności poszczególnych elementów izolują kompilacje obejmujące wyłącznie zmienione elementy od obiektów niezwiązanych ze zmianą.

Źródła logicznego wyszukiwania również dostarczają identyfikator źródła, odcisk treści i dane wejściowe do obserwowania zmian. Alternatywne wybory środowiska uruchomieniowego mogą dodać wartość blockstudio/cache/context, aby odizolować wszystkie zakresy pamięci podręcznej. Hosty, w których granica dzierżawcy różni się od identyfikatorów sieci/bloga WordPress, mogą filtrować blockstudio/cache/site_key; wynik jest oczyszczany przed użyciem jako segment ścieżki.

Podczas ciepłego żądania do witryny frontendowej Blockstudio wczytuje rejestr środowiska uruchomieniowego, zanim utworzy źródła wyszukiwania. Trafienie w prawidłową pamięć podręczną pomija zatem rekurencyjne wyszukiwanie źródeł, tworzenie bloków, parsowanie pól i ponowne przechodzenie drzewa w celu utworzenia kluczy pamięci podręcznej.

Ładunek środowiska wykonawczego przechowuje również rozwiązane ścieżki zasobów bloków, rozmiary, sygnatury czasowe i listy arkuszy stylów modułów. Przy ciepłych żądaniach te metadane są ponownie wykorzystywane, dzięki czemu dla każdego renderowanego bloku nie trzeba ponownie wyszukiwać wyników wyjściowych zasobów ani skanować katalogów modułów. Filtrowanie URL zasobów i filtry wyłączające nadal działają dla bieżącego żądania, a assets.inlineLimit nadal stosuje budżet dla całej strony i kolejność kaskady. Nie są zbierane żadne metadane wyników wyjściowych zasobów, gdy assets.enqueue lub trwała pamięć podręczna jest wyłączona. Nieaktualna ostatnia poprawna kompilacja powoduje awaryjne rozwiązanie ścieżek zasobów z dysku.

Niezmienione rozwiązane ustawienia ponownie wykorzystują też swój odcisk palca w ramach żądania. Ponowne wczytanie lub zmiana ustawień unieważnia go; wartości zmiennych obiektów lub referencji są ponownie haszowane zamiast korzystać z potencjalnie nieaktualnego odcisku palca.

W środowiskach production i staging zweryfikowana migawka obserwowanych zmian jest uznawana za aktualną przez 20 sekund, zanim Blockstudio ponownie sprawdzi pliki i katalogi. W środowiskach local i development wartość domyślna wynosi zero, aby zmiany źródeł były widoczne od razu. Zmień ten interwał za pomocą:

PHP
add_filter('blockstudio/cache/watch_debounce', function () {
    return 30;
});

Debounce może opóźnić automatyczne wykrywanie zmian źródłowych o maksymalnie skonfigurowaną liczbę sekund. Wymagane skompilowane zasoby, buforowane niepuste surowe zasoby oraz arkusze stylów modułów są nadal sprawdzane przy każdym trafieniu w pamięć podręczną. Usunięcie pliku natychmiast unieważnia ładunek środowiska uruchomieniowego, zamiast udostępniać nieaktualne metadane zasobu do końca okresu. Ustaw debounce na 0, jeśli środowisko zbliżone do produkcyjnego służy również do aktywnej edycji plików.

Ładunki pamięci podręcznej są chronione przez pliki PHP. Małe ładunki używają zwykłych tablic, gdy proces zapisujący ma aktywną współdzieloną pamięć OPcache, a plik docelowy nie jest wykluczony. Dzięki temu OPcache może ponownie wykorzystać skompilowaną tablicę przy kolejnych dołączeniach; modyfikowanie zwróconych danych nadal odbywa się zgodnie ze zwykłym mechanizmem copy-on-write w PHP.

Bez współdzielonej pamięci OPcache ładunki pozostają skompresowanymi, serializowanymi danymi. Dotyczy to również sytuacji, gdy OPcache jest pełny, jego API jest niedostępne lub ograniczone albo jego czarna lista lub opcache.max_file_size wyklucza plik. OPcache korzystający wyłącznie z pamięci podręcznej plików nie wybiera formatu zwykłej tablicy. Zobacz konfigurację OPcachePHP, aby poznać te ustawienia na poziomie hosta.

Domyślny format zwykłych tablic ma limit 1 MiB, liczony zarówno dla serializowanych danych, jak i wygenerowanego źródła PHP. Większe ładunki pozostają skompresowane, aby uniknąć kosztów kompilacji dużych tablic, gdy proces CLI bez OPcache odczytuje pamięć podręczną przygotowaną przez procesy obsługujące żądania internetowe. Małe zwykłe pliki nadal wymagają parsowania przez taki proces odczytujący, a nowe pliki mogą wymagać kompilacji podczas opcache.file_update_protection.

Filtr blockstudio/cache/compress nadpisuje format w danym zakresie, na przykład gdy WP-CLI przygotowuje pliki pamięci podręcznej dla procesów obsługujących żądania internetowe z włączonym OPcache. Zwrócenie false również omija limit rozmiaru: rób to tylko wtedy, gdy każdy proces odczytujący obsłuży wygenerowany plik PHP. Jeśli zlib jest niedostępny, zwykłe PHP pozostaje formatem zastępczym.

Współbieżność i przechowywanie

Klucze pamięci podręcznej przy zimnym starcie korzystają z blokady typu single-flight. Jedno żądanie buduje ładunek, a równoległe żądania czekają na atomowo opublikowany wynik, zamiast powtarzać wyszukiwanie lub kompilację. Publikacja atomowa zapobiega powstawaniu niekompletnych obiektów. Jeśli odświeżanie się nie powiedzie, prawidłowy, nieaktualny obiekt z ostatniego udanego odświeżenia pozostaje dostępny, błąd jest widoczny, a kolejne żądanie może ponowić próbę.

Zakresy środowiska uruchomieniowego domyślnie przechowują 20 opublikowanych ładunków. Dostosuj limit dla danego zakresu, gdy integracja celowo tworzy więcej kontekstów pamięci podręcznej:

PHP
add_filter(
    'blockstudio/cache/max_files_per_scope',
    function (int $maximum, string $scope): int {
        return 'runtime' === $scope ? 50 : $maximum;
    },
    10,
    2
);

Mechanizm przechowywania nigdy nie usuwa pliku wskazywanego przez zainstalowaną mapę wczesnego udostępniania, a filtr blockstudio/cache/protected_paths oznacza dodatkowe ścieżki, które mają być pomijane podczas porządkowania.

Nieużywane przestrzenie nazw są automatycznie usuwane, zamiast gromadzić się po każdej aktywacji wtyczki i aktualizacji PHP lub WordPress. Fragment wdrożeniowy, który wcześniej wyszukiwał pliki w starym katalogu pamięci podręcznej Tailwind, powinien teraz wywoływać Blockstudio\Runtime_Cache::purge('tailwind').

Przestrzeń nazw przechodzi w stan wycofania, gdy zmienia się tożsamość środowiska uruchomieniowego, na przykład po aktualizacji rdzenia WordPress. Podczas pierwszego przebiegu porządkowania, który wykryje jej wycofanie, zapisywany jest w niej znacznik .retired. Drzewo zostaje usunięte po upływie cache.namespaceGrace sekund od tego momentu (domyślnie jednego dnia). Jeśli w międzyczasie nastąpi ponowny zapis drzewa, okres karencji rozpoczyna się od nowa. Nie jest usuwana ani bieżąca przestrzeń nazw zakresu, ani przestrzeń, z której mapa wczesnego udostępniania nadal serwuje aktywowany artefakt; okres karencji tej drugiej rozpoczyna się, gdy kolejna aktywacja przeniesie wpis mapy w inne miejsce. Strony buforowane poza WordPress nadal odwołują się do arkuszy stylów z haszami treści, z którymi zostały wyrenderowane, dlatego w przypadku witryny udostępniającej strony tailwind.output: "link" za pośrednictwem CDN lub długiego czasu buforowania w przeglądarce należy wydłużyć okres karencji do maksymalnego czasu życia takiej kopii:

JSON
{
  "cache": {
    "namespaceGrace": 777600
  }
}

Gdy zaktualizowana instalacja zawiera płaski katalog cache/runtime sprzed wersji 7.6, Blockstudio atomowo zmienia jego nazwę, usuwając go z aktywnej ścieżki. Następnie zadanie WP-Cron usuwa maksymalnie 500 wpisów systemu plików podczas jednego przebiegu. Dzięki temu stare ładunki i drzewa .build.lock nie zajmują miejsca na dysku, a żądanie wykrywające duży katalog nie musi usuwać go rekurencyjnie. Porządkowanie działa tylko wtedy, gdy aktywne jest cache.enabled; jeśli host potrzebuje mniejszych lub większych partii, zmień ich rozmiar za pomocą blockstudio/cache/legacy_cleanup_batch_size.

Wyłącz trwałe pamięci podręczne w blockstudio.json:

JSON
{
  "cache": {
    "enabled": false
  }
}

Lub za pomocą filtra:

PHP
add_filter('blockstudio/settings/cache/enabled', '__return_false');

Pamięć podręczna renderowania w pamięci procesu i dla pojedynczego żądania, opisana w sekcji Wydajność, jest celowo oddzielona, ale jej trwałe artefakty korzystają z tej samej granicy systemu plików.

Opróżnianie kolejki starych blokad

W wersjach wcześniejszych niż 7.6.14 po każdej zmianie treści pozostawał jeden plik .build.lock, a w ruchliwej witrynie mogły ich być setki tysięcy. Po aktualizacji WP-Cron samodzielnie usuwa je partiami o ograniczonym rozmiarze. Aby natychmiast opróżnić kolejkę i przekazać hostowi jej liczebność, uruchom polecenie CLI:

Powłoka
wp bs cache status
wp bs cache cleanup

status zlicza pozostałe stare blokady i informuje, kiedy zostanie przetworzona następna partia. cleanup przetwarza partie, aż nie pozostanie nic nieużywanego, a następnie zbiera przestrzenie nazw pamięci podręcznej, których okres karencji już upłynął. Blokady młodsze niż godzinę lub nadal używane przez działające żądanie pozostają do następnego przebiegu. Nigdy nie usuwaj ręcznie plików blokad, gdy witryna obsługuje ruch; aktywna blokada pozwala żądaniom ustalić, które z nich zbuduje pamięć podręczną, zapobiegając równoległemu budowaniu.

wp bs cache clear opróżnia całą pamięć podręczną środowiska uruchomieniowego dla bieżącej witryny lub jeden zakres we wszystkich przestrzeniach nazw za pomocą --scope=runtime. Przy kolejnym żądaniu pamięć podręczna zostanie zbudowana od nowa, dlatego uruchom to przy małym ruchu.

Pamięć podręczna Tailwind

Skompilowana pamięć podręczna CSS w Tailwind korzysta ze wspólnego katalogu głównego środowiska uruchomieniowego w jego przestrzeni nazw sieć/witryna/środowisko uruchomieniowe oraz z zakresu tailwind. Domyślnie przechowuje do 1,000 wpisów przez 30 dni, co wystarcza do zachowania kluczy na poziomie stron dla całej witryny, zamiast usuwania ich po niewielkiej liczbie tras.

Tailwind ponownie wykorzystuje też ciepły kompilator dla tego samego wejścia CSS w długotrwałych procesach i utrwala stan tworzenia kompilatora między procesami. Zbiory kandydatów zimnej strony są nadal kompilowane niezależnie, ale nie trzeba za każdym razem ponownie budować parsera frameworka.

Użyj tych filtrów, aby zmienić czas przechowywania:

PHP
add_filter('blockstudio/tailwind/cache_max_files', function () {
    return 1500;
});

add_filter('blockstudio/tailwind/cache_max_age', function () {
    return 14 * DAY_IN_SECONDS;
});

Minimalny wiek wynosi jedną godzinę.

Pliki pamięci podręcznej mają hasze treści, a buforowana strona odwołuje się do nich pojedynczo URL, więc zawartość pamięci podręcznej i zapisana strona mogą nie zgadzać się co do tego, które pliki są nadal potrzebne. Przed udostępnieniem wyrenderowane wcześniej dokumenty są sprawdzane pod kątem powiązanego arkusza stylów, dlatego usunięcie pliku wymaga ponownego renderowania, zamiast powodować wyświetlenie strony bez stylów. Zwiększenie cache_max_files powyżej liczby różnych kluczy na poziomie stron całkowicie eliminuje ponowne renderowanie.

Wstępne renderowanie statyczne

Anonimowa pamięć podręczna HTML znajdująca się w tym samym katalogu głównym.