Przejdź do treści

Dennis · 23 lipca 2026

Blockstudio 7.5

Blockstudio Wersja 7.5 dopełnia przepływ pracy Blockstudio oparty na plikach: obejmuje niestandardowe typy pól, szablony Site Editor z plików, wyspy bloków, przechowywanie bazy danych Storh, logiczne źródła wykrywania, komponowalne tagi bloków oraz szybsze ścieżki wdrażania i działania.

Wielokrotnego użytku pola niestandardowe pozwalają już projektom raz definiować grupę istniejących pól i używać jej ponownie z type: "custom/{name}". Niestandardowe typy pól rozwiązują inny problem. Umożliwiają motywowi lub wtyczce rejestrację nowego typu pola z własną przestrzenią nazw, udostępnienie własnej kontrolki edytora i przechowywanie wartości jako zwykłych danych Blockstudio.

W skrócie:

  • Logiczne źródła wykrywania: środowiska uruchomieniowe mogą udostępniać złożony logiczny wykaz motywów wraz z informacjami o pochodzeniu i tożsamością pamięci podręcznej, podczas gdy Blockstudio zachowuje kontrolę nad wykrywaniem, wyszukiwaniem plików sąsiednich, wygenerowanymi zasobami, Canvas i zachowaniem Tailwind.
  • Rejestr typów pól PHP: motywy i wtyczki mogą rejestrować typy pól z przestrzenią nazw, takie jak acme/dimensions z bs_register_field_type() lub filtrem blockstudio/field_types.
  • Rejestr kontrolek edytora: własne skrypty edytora mogą wywoływać window.blockstudio.registerFieldType() i renderować pasującą kontrolkę React w zwykłym polu Blockstudio UI.
  • Wartości strukturalne: własne pola mogą przechowywać ciągi znaków, liczby, wartości logiczne, tablice lub obiekty bez konwertowania wartości obiektów podczas normalizacji pól opcji.
  • Obsługa przechowywania: pola własne oparte na metadanych wpisów i opcjach mogą deklarować typ wartości i schemat REST, w tym wartości obiektów i tablic.
  • Integracja natywna: własne typy pól działają w grupach, kartach, powtarzalnych polach, wielokrotnego użytku polach własnych, szablonach i ścieżkach szablonów rozszerzeń.
  • Szablony edytora witryny: motywy mogą definiować źródła wp_template i wp_template_part z plików szablonów template.json, part.json i Blockstudio.
  • Wyspy bloków: bloki mogą najpierw renderować bezpieczny dla pamięci podręcznej szkielet, a następnie nawodnić lub pobrać zbiorczo fragmenty zależne od żądania po załadowaniu strony.
  • Przechowywanie w bazie danych Storh: bs.db może używać indeksowanego magazynu z osobnym plikiem dla każdego rekordu w katalogu uploads, zachowując publiczne identyfikatory całkowite i umożliwiając migrację z JSONC do Storh przez WP-CLI.
  • Udoskonalenia parsera i bsui: mapowane akapity richtext wymagają mniej własnego kodu pomocniczego parsera, InnerBlocks może używać tokenizowanego allowedBlocks, zagnieżdżone wyjście bs_render_block() odpowiada renderowaniu frontendu w podglądach edytora, a bsui/button zyskuje ikony i łatwiejsze możliwości stylizacji.
  • Komponowalne tagi bloków: tagi prefiksowe mogą odwoływać się do innego prefiksu (<theme-ui-input> do bsui/input), a tagi prefiksowe i aliasy są renderowane w wyjściu szablonów bloków, nie tylko w treści strony.
  • Pamięci podręczne kompilacji bezpieczne dla hosta: pamięci podręczne środowiska uruchomieniowego i edytora domyślnie znajdują się teraz poza katalogiem uploads, obsługują konfigurowalne lokalizacje i usuwają nieaktualne wpisy, dzięki czemu długotrwałe projekty nie gromadzą plików pamięci podręcznej.
  • Przyrostowe uzgadnianie stron: narzędzia wdrożeniowe mogą uzgadniać pełny wykaz stron z plików, pomijać niezmienione wpisy, dokładnie raportować zmiany i zapisywać zweryfikowaną tożsamość źródła po aktywacji.
  • Szybsze renderowanie przy rozgrzanej pamięci podręcznej: prawidłowe pamięci podręczne środowiska uruchomieniowego są wczytywane przed wykrywaniem, równoczesne żądania bez pamięci podręcznej publikują jeden atomowy wynik, a Tailwind utrzymuje pamięć podręczną wielkości witryny z wielokrotnego użytku stanem kompilatora.
  • Bezpieczne renderowanie wsadowe: eksportery mogą resetować stan renderowania dla danego żądania między dokumentami bez ponownego wykrywania oraz gromadzić zależności źródłowe podczas renderowania bloków.

Nowe funkcje

Wersja 7.5 wprowadza szeroki zestaw nowych możliwości w zakresie wykrywania, szablonów i przechowywania danych.

Logiczne źródła wykrywania

Blockstudio zwykle wykrywa pliki w fizycznych katalogach motywów. Wersja 7.5 dodaje niższopoziomowe źródło API dla środowisk uruchomieniowych, które składają motyw z nakładek, podglądów, wygenerowanych plików, zdalnych podmontowań lub innych złożonych wykazów.

Integracja może udostępnić końcowe logiczne drzewo plików, podczas gdy Blockstudio zachowuje kontrolę nad blokami, polami, stronami, wzorcami, edytorem witryny, Canvas, zasobami i zachowaniem Tailwind:

PHP
use Blockstudio\Inventory_Discovery_Source;

add_filter(
    'blockstudio/discovery/sources',
    function (array $sources, string $context): array {
        if ('blocks' !== $context) {
            return $sources;
        }

        return [
            new Inventory_Discovery_Source(
                'preview:feature-card',
                '/runtime-preview/feature-card/blockstudio',
                [
                    'card/block.json' => [
                        'path' => '/theme/blockstudio/card/block.json',
                        'provenance' => ['layer' => 'parent'],
                    ],
                    'card/index.php' => [
                        'path' => '/runtime-preview/feature-card/blockstudio/card/index.php',
                        'provenance' => ['layer' => 'preview'],
                    ],
                ],
                'preview-fingerprint'
            ),
        ];
    },
    10,
    2
);

Ścieżki logiczne pozostają stabilne, nawet gdy sąsiednie pliki pochodzą z różnych fizycznych katalogów głównych. Identyfikatory źródeł i odciski palca zasilają tożsamości pamięci podręcznej środowiska uruchomieniowego i Tailwind, dane wejściowe mechanizmu obserwującego unieważniają je, a informacje o pochodzeniu określają, gdzie można zapisywać wygenerowane pliki. Domyślne źródło systemu plików pozostaje bez zmian dla zwykłych motywów.

Szablony edytora witryny oparte na plikach

Strony i wzorce już pozwalają zespołom przechowywać struktury treści w plikach. Wersja 7.5 rozszerza ten model na sam edytor witryny.

Text
theme/
  templates/
    front-page/
      template.json
      index.php
  parts/
    header/
      part.json
      index.php
JSON
{
  "slug": "front-page",
  "title": "Front Page"
}
PHP
<div class="site-shell">
  <block name="core/template-part" slug="header" />

  <main>
    <h1>Welcome</h1>
    <block name="core/post-content" />
  </main>
</div>

Blockstudio kompiluje źródło za pomocą tego samego parsera co strony i wzorce, a następnie udostępnia wynik WordPress jako zwykły szablon edytora witryny lub część szablonu. Edytor witryny widzi szablon, frontend może go renderować, a WordPress nadal zarządza własnymi modyfikacjami.

Ta ostatnia część ma znaczenie. Szablony oparte na plikach są źródłem zapasowym. Gdy użytkownik zapisze szablon w edytorze witryny, WordPress tworzy zwykłą modyfikację w bazie danych typu wp_template lub wp_template_part, która ma pierwszeństwo. Zresetuj modyfikację, a ponownie będzie widoczne najnowsze źródło plikowe.

Przyrostowe wdrażanie stron

Strony oparte na plikach zyskały w wersji 7.5 mechanizm uzgadniania wdrożenia API. Od wersji 7.6.2 jedynymi punktami synchronizacji są jawne wywołania API i wp bs pages sync; zwykłe żądania nigdy nie stosują zmian źródłowych:

PHP
$report = Blockstudio\Pages::reconcile([
  'authoritative' => true,
  'plan_valid' => true,
  'source' => [
    'commit' => $commit,
    'dirtyHash' => $dirtyHash,
  ],
]);

Proces wykrywa pełny docelowy wykaz stron, porównuje treść i odciski palca silnika synchronizacji oraz raportuje strony utworzone, zaktualizowane, niezmienione, usunięte i te, których przetwarzanie się nie powiodło. W przypadku stron o identycznych odciskach palca nie są wykonywane żadne zapisy wpisów ani metadanych wpisów. Brakujące zarządzane strony są usuwane dopiero po zakończeniu wykrywania bez błędów.

Uzgadnianie zwraca deterministyczną tożsamość źródła, ale nie oznacza wdrożenia jako zakończonego powodzeniem. Narzędzia wdrożeniowe zapisują tę tożsamość dopiero po aktywowaniu i zweryfikowaniu odpowiadających jej plików i tras. Zwykła inicjalizacja WP-CLI rejestruje buforowane typy wpisów kolekcji i reguły przepisywania adresów bez wykrywania i synchronizowania każdej strony.

Wyspy bloków

Większość bloków Blockstudio jest renderowana po stronie serwera. Dobrze sprawdza się to w przypadku WordPress, ale powoduje znany problem z buforowaniem: jeden spersonalizowany blok może utrudnić buforowanie całej strony.

Wyspy bloków wyznaczają tę granicę na poziomie bloku.

JSON
{
  "name": "acme/cart-count",
  "blockstudio": {
    "island": "dynamic"
  }
}

Dynamiczna wyspa renderuje w pierwszej odpowiedzi tylko bezpieczny dla pamięci podręcznej symbol zastępczy. Następnie przeglądarka wysyła jedno zbiorcze żądanie dotyczące wszystkich gotowych dynamicznych wysp na stronie, a Blockstudio renderuje te fragmenty w rzeczywistym kontekście żądania odwiedzającego.

Oznacza to, że pamięć podręczna całej strony może przechowywać jej szkielet, podczas gdy liczba produktów w koszyku, przyciski konta, UI z ograniczeniem dostępu na podstawie uprawnień lub inne elementy zależne od użytkownika pozostają aktualne.

PHP
<div class="cart-count-placeholder">Loading cart...</div>
PHP
<div class="cart-count">
  <?php echo esc_html(acme_cart_count()); ?>
</div>

W przypadku bloków, które już renderują bezpieczny dla pamięci podręcznej HTML i potrzebują tylko sygnału montowania frontendu, użyj nawodnionej wyspy:

JSON
{
  "name": "acme/tabs",
  "blockstudio": {
    "island": "hydrate"
  }
}

Nawodnione wyspy nie wysyłają żądania REST. Są renderowane normalnie i otrzymują zdarzenie blockstudio:island:hydrate na frontendzie.

Dynamiczne wyspy działają również w programistycznych ścieżkach renderowania:

PHP
bs_render_block([
  'name' => 'acme/cart-count',
  'data' => ['productId' => 42],
]);

Także przez tagi bloków:

HTML
<bs:acme-cart-count product-id="42" />

Punkt końcowy ma celowo wąski zakres. Renderuje wyłącznie zarejestrowane bloki Blockstudio, które są dynamiczne i jawnie oznaczone jako dynamiczne wyspy. Atrybuty są filtrowane według schematu bloku i listy dozwolonych atrybutów wyspy, a każdy znacznik zawiera podpis wygenerowany przez obsługującą witrynę WordPress.

Przechowywanie w bazie danych Storh

Warstwa bazy danych Blockstudio obsługuje już tabele, SQLite, JSONC, metadane wpisów i własne typy wpisów. Wersja 7.5 dodaje storage: "storh" dla projektów, które potrzebują magazynu opartego na plikach z bezpieczniejszymi zapisami współbieżnymi i indeksami wynikającymi ze schematu, ale nie chcą zatwierdzać aktywnych rekordów obok plików źródłowych bloków.

PHP
return [
    'storage' => 'storh',
    'fields'  => [
        'title'  => ['type' => 'string', 'required' => true],
        'status' => ['type' => 'string'],
        'count'  => ['type' => 'integer'],
    ],
];

Rekordy Storh znajdują się w katalogu uploads:

Text
wp-content/uploads/blockstudio/db/my-theme-my-block/default/

Publiczne API pozostaje bez zmian. bs.db(), REST i Db::get() nadal zwracają wartości całkowite id. Wewnętrznie Blockstudio mapuje te identyfikatory na identyfikatory dokumentów UUIDv7 w Storh, dzięki czemu istniejący kod klienta nie wymaga zmian.

Każde pole zadeklarowane w schemacie jest indeksowane na potrzeby filtrów równości, pola liczbowe i datopodobne otrzymują indeksy zakresowe, a jawne wskazówki dotyczące unikalności są przekazywane dalej. W projektach, które rozpoczęły pracę od plików zalążkowych JSONC, nowa migracja CLI zachowuje plik źródłowy i zapisuje równoważny magazyn Storh:

Powłoka
wp bs db migrate my-theme/app subscribers --to=storh

Dzięki temu JSONC zyskuje bardziej przejrzystą rolę prostego formatu zalążkowego i konfiguracji, który można zatwierdzać w repozytorium, a Storh staje się lepszym domyślnym zapleczem plikowym dla zapisywalnych danych produkcyjnych.

Udoskonalenia parsera i bsui

Wersja 7.5 dopracowuje też mniejsze elementy, które zaczynają mieć znaczenie, gdy projekt w większym stopniu korzysta z szablonów opartych na plikach i dołączonych UI.

Mapowanie elementów obsługuje teraz typowy przypadek akapitu richtext bez własnego konstruktora. Jeśli <p> mapuje do zarejestrowanego bloku Blockstudio spoza rdzenia z atrybutem richtext content, zwykły tekst wewnętrzny jest kopiowany do tego atrybutu. Zagnieżdżone tagi i mapowane elementy potomne nadal są analizowane jako bloki wewnętrzne.

InnerBlocks obsługuje w szablonach tokenizowane allowedBlocks:

PHP
<InnerBlocks allowedBlocks="<?php echo esc_attr(wp_json_encode([
  'core/paragraph',
  'category:content',
  'bsui/field',
])); ?>" />

Obsługiwane tokeny to namespace/*, category:<slug> i @theme. Są rozwijane po stronie serwera, zanim szablon trafi do edytora, dzięki czemu ścieżka renderowania frontendu pozostaje bez zmian.

Programistyczne osadzanie jest teraz bardziej przewidywalne. bs_render_block() i bs_block() renderują teraz osadzone bloki jako elementy HTML rozwiązywane przez frontend, nawet gdy są wywoływane z podglądu edytora innego bloku. Dzięki temu zagnieżdżone bloki nie ujawniają surowych pseudo-komponentów <RichText /> ani <InnerBlocks /> w znacznikach podglądu.

W przypadku dołączonych UI, bsui/button obsługuje teraz atrybut icon i iconPosition. Dołączone style wbudowane bsui/* są emitowane w warstwie kaskady @layer bsui, a warianty przycisków można rozszerzać za pomocą blockstudio/ui/button/variants-style oraz istniejącego filtra blockstudio/blocks/attributes.

Tagi bloków można komponować jeszcze dalej. Prefiks może odwoływać się do innego prefiksu, więc <theme-ui-input /> z prefiksem projektu theme i prefiksem przestrzeni nazw ui rozwiązuje się do bsui/input. Zarejestrowane tagi prefiksowe i aliasy są teraz renderowane także w wyjściu szablonów bloków, a nie tylko w treści strony, dzięki czemu szablon może emitować je bezpośrednio zamiast wywoływać bs_render_block().

Własne konstruktory bloków zarejestrowane przez blockstudio/block_tags/builders uczestniczą teraz w analizowaniu tagów i mapowanych elementów w spójny sposób. Nadal później uruchamiane są jawne filtry renderera, które mogą zastąpić działanie konstruktora.

Szybsze żądania przy rozgrzanej pamięci podręcznej i eksporty

Pamięci podręczne środowiska uruchomieniowego i edytora domyślnie znajdują się teraz w wp-content/blockstudio/cache zamiast w katalogu uploads. Ich lokalizację można zmienić za pomocą cache.path lub blockstudio/cache/dir, co umożliwia trwałe buforowanie na hostach blokujących ładunki PHP w katalogu uploads. Pamięci podręczne środowiska uruchomieniowego, zasobów edytora oraz Tailwind automatycznie usuwają też nieaktualne wpisy, dzięki czemu długotrwałe projekty nie gromadzą już na dysku nieograniczonej liczby plików pamięci podręcznej.

Żądania frontendu przy rozgrzanej pamięci podręcznej wczytują teraz prawidłowy rejestr środowiska uruchomieniowego przed utworzeniem źródeł wykrywania. Pomija to rekursywne wykrywanie źródeł, konstruowanie bloków, analizowanie pól i powtarzające się przechodzenie drzewa w celu tworzenia kluczy pamięci podręcznej. Żądania produkcyjne i testowe domyślnie przez 20 sekund ufają zweryfikowanej migawce mechanizmu obserwującego, natomiast w środowiskach lokalnych i deweloperskich nadal sprawdzają ją przy każdym żądaniu.

Tworzenie pamięci podręcznej bez zapisanych danych odbywa się tylko raz naraz. Jedno żądanie buduje i atomowo publikuje ładunek, podczas gdy równoczesne żądania czekają na gotowy wynik. Tailwind przechowuje teraz domyślnie do 1,000 skompilowanych wpisów przez 30 dni i ponownie wykorzystuje rozgrzany stan kompilatora, dzięki czemu zestaw tras wielkości witryny nie powoduje już ciągłej wymiany w małej pamięci podręcznej.

Eksportery działające długotrwale mogą wywoływać Blockstudio\Batch_Render::reset() między dokumentami. Czyści to liczniki, zasoby, wyspy, układy i generowanie Tailwind przypisane do żądania, bez ponownego wykrywania. Filtr blockstudio/render/dependencies udostępnia ścieżki szablonów i zasobów użyte przez każdy renderowany blok na potrzeby grafów zależności.

Niezawodność i zgodność

Wydanie uzupełnia kilka poprawek:

  • Definicje pól zmienione przez blockstudio/blocks/attributes sterują teraz walidacją opcji podczas renderowania, podobnie jak schematem edytora. Typowane wartości opcji liczbowe i logiczne są teraz rozpoznawane w spójny sposób.
  • Otoczki bloków edytora używają tych samych wygenerowanych klas co renderowanie frontendu, a Canvas może skopiować skonfigurowane klasy treści frontendu za pomocą nowego filtra blockstudio/editor/canvas/body_class.
  • Content Sync weryfikuje kompletny plan źródłowy przed destrukcyjnymi zapisami, ogranicza operacje usuwania do skonfigurowanego zbioru treści i zgłasza błędy zapisu plików bez aktualizowania stanu synchronizacji danego elementu.
  • Pakiety Composer dołączone w aktywnych motywach lub motywach nadrzędnych połączonych dowiązaniami symbolicznymi znajdują zasoby edytora w publicznym katalogu motywu URL.
  • Strony plikowe z kluczami zachowują wartości pól Blockstudio ustawione w edytorze, podczas synchronizacji migrują starszy zagnieżdżony format klucza i akceptują zero jako prawidłowy klucz liczbowy.
  • Dynamiczne wyspy weryfikują podpisy przed zastosowaniem filtrów atrybutów żądania, ignorują niepodpisany kontekst żądania, przywracają zalogowanych odwiedzających z tej samej domeny i unikają kolizji pamięci podręcznej dla anonimowych użytkowników.
  • Surowe punkty końcowe stron Markdown uwzględniają teraz widoczność wpisu i ochronę hasłem.
  • Kontrolki edytora obsługują teraz niezawodniej puste warunki, wartości przełącznika „zaznacz wszystko” w polach wyboru, asynchroniczne odświeżanie opcji, dynamiczną kolejność renderowania oraz stan RichText lub WYSIWYG w polach powtarzalnych.

Własne typy pól

Więcej informacji o wprowadzonych powyżej własnych typach pól.

Po co własne typy pól?

Blockstudio powinno być użyteczne od razu po instalacji, ale rzeczywiste projekty często wymagają kontrolek specyficznych dla danej dziedziny: selektorów tokenów odstępów, ról kolorów systemu projektowego, responsywnych wymiarów, źródeł ikon, selektorów produktów lub kontrolek redakcyjnych mapowanych na uporządkowaną wartość.

Przed wersją 7.5 takie projekty mogły łączyć kilka wbudowanych pól albo tworzyć własną wersję edytora. Wersja 7.5 zapewnia rozwiązanie pośrednie wspierane przez system: Blockstudio zarządza cyklem życia pola, a projekt — kontrolką.

PHP
add_action('init', function () {
    wp_register_script(
        'acme-field-dimensions',
        get_stylesheet_directory_uri() . '/fields/dimensions.js',
        ['blockstudio-blocks', 'wp-components', 'wp-element'],
        '1.0.0',
        true
    );

    bs_register_field_type('acme/dimensions', [
        'attribute'     => 'object',
        'default'       => [],
        'editor_script' => 'acme-field-dimensions',
        'storage'       => [
            'type'        => 'object',
            'rest_schema' => [
                'type'                 => 'object',
                'additionalProperties' => ['type' => 'string'],
            ],
        ],
    ]);
});
JavaScript
const { createElement: el } = wp.element;
const { TextControl } = wp.components;

window.blockstudio.registerFieldType('acme/dimensions', {
  component(props) {
    const value =
      props.value &&
      typeof props.value === 'object' &&
      !Array.isArray(props.value)
        ? props.value
        : {};
    const sides = props.sides || ['top', 'right', 'bottom', 'left'];

    return el(
      'div',
      {},
      sides.map((side) =>
        el(TextControl, {
          key: side,
          label: side,
          value: value[side] || '',
          onChange(nextValue) {
            props.onChange({
              ...value,
              [side]: nextValue,
            });
          },
        }),
      ),
    );
  },
});

Następnie pola można używać w block.json jak pól natywnych:

JSON
{
  "blockstudio": {
    "attributes": [
      {
        "id": "margin",
        "type": "acme/dimensions",
        "label": "Margin",
        "sides": ["top", "bottom"],
        "default": {
          "top": "md",
          "bottom": "md"
        }
      }
    ]
  }
}

Zwykłe wartości szablonów

Zapisana wartość jest dostępna w PHP, Twig i Blade, tak jak każdy inny atrybut Blockstudio.

PHP
<div class="<?php echo esc_attr('mt-' . ($a['margin']['top'] ?? '')); ?>">
  <?php echo esc_html($a['title'] ?? ''); ?>
</div>

Te same ścieżki obiektów działają również w szablonach rozszerzeń:

JSON
{
  "blockstudio": {
    "extend": "core/group",
    "attributes": [
      {
        "id": "margin",
        "type": "acme/dimensions",
        "set": [
          {
            "attribute": "class",
            "value": "mt-{attributes.margin.top} mb-{attributes.margin.bottom}"
          }
        ]
      }
    ]
  }
}

Uwagi dotyczące zgodności

Istniejące wbudowane typy pól pozostają bez zmian. Istniejące grupy pól wielokrotnego użytku custom/{name} również pozostają bez zmian. Nazwy własnych typów pól muszą składać się z małych liter i mieć przestrzeń nazw, na przykład acme/dimensions; przestrzenie nazw custom/ i blockstudio/ pozostają zarezerwowane.

Jeśli PHP zarejestruje typ pola, ale jego skrypt edytora nie zarejestruje pasującej kontrolki, Blockstudio zachowa zapisaną wartość i wyświetli w edytorze nieedytowalne powiadomienie. Jeśli typ pola nie jest zarejestrowany w PHP, Blockstudio pominie go w wygenerowanych atrybutach WordPress.

Aktualizacja konserwacyjna 7.5.1

7.5.1 usuwa ostrzeżenie o konwersji tablicy na ciąg znaków, które pojawiało się podczas przygotowywania wartości pól wielokrotnego wyboru do renderowania. Zapisane i renderowane wartości były już prawidłowe, ale dzienniki debugowania mogły otrzymywać jedno ostrzeżenie przy każdym renderowaniu pola.

Dołączona aktualizacja blockstudio/phpstan v0.1.7 rozpoznaje również pola zagnieżdżone w anonimowych grupach w PHP, Twig, Blade oraz kształtach atrybutów wnios­kowanych z szablonów. Istniejące projekty mogą otrzymać tę poprawkę pakietu za pomocą composer update blockstudio/phpstan.