Przejdź do treści

Dennis · 27 lipca 2026

Blockstudio 7.6

Blockstudio 7.6 pozwala odczytywać projekt i renderować jego elementy z poziomu PHP, a domyślne ustawienia produkcyjnego frontendu przenosi do blockstudio.json: wykaz API, samodzielne renderowanie, pomocniki szablonów dla mediów i Tailwind, profile wydajności, jeden katalog pamięci podręcznej, wstępne renderowanie statyczne z wczesnym serwowaniem, bardziej rygorystyczne ustawienia analizy oraz generowane narzędzia projektowe dla agentów programistycznych.

Większość możliwości wydania opiera się na dwóch wywołaniach. Canvas::inventory() zwraca każdą stronę, blok, wzorzec, szablon edytora witryny, część szablonu i przykład UI dołączony do projektu. Render::document() zwraca gotowy HTML dla dowolnego z nich, wraz dokładnie z tymi zasobami, które wykorzystano podczas renderowania.

Aktualizacja 7.6.2: strony oparte na plikach nie są już uzgadniane podczas zwykłych żądań WordPress. Uruchom wp bs pages sync lub wywołaj Blockstudio\Pages::reconcile() podczas stosowania zmian źródłowych. Domyślne wartości tras kolekcji i templateFor korzystają z utrwalonej konfiguracji środowiska uruchomieniowego, a jawne uzgadnianie pozwala uniknąć wcześniejszego, dużego zapytania OR po metadanych dla wielu języków. Krótkotrwała opcja themeDefaults.syncPagesInDevelopment została usunięta, ponieważ synchronizacja stron nie odbywa się już w hakach żądań. Pages::init() służy teraz wyłącznie do inicjalizacji; integracje, które przekazywały force, muszą używać Pages::reconcile() lub CLI. Otwarcie Canvas nadal wykonuje jedno jawne uzgadnianie uwierzytelnionej listy elementów do edycji.

7.6.12 aktualizacja: Arkusze stylów edytora są teraz poprzedzane prefiksami podczas jednego przebiegu przepisywania zamiast osobnej kompilacji SASS dla każdego zasobu, dzięki czemu kompilacja edytora od zera w witrynie z wieloma blokami nie grozi już przekroczeniem niewielkiego limitu pamięci. Buforowana, wstępnie renderowana strona, której arkusz stylów Tailwind z hashem zawartości został usunięty z pamięci podręcznej, jest renderowana ponownie zamiast wyświetlać się bez stylów; dotyczy to zarówno pamięci podręcznej PHP, jak i drop-in Early Serve. Atrybuty bloków zapisane na najwyższym poziomie są odczytywane podczas renderowania zamiast pomijane, dzięki czemu schemat Blockstudio zarejestrowany w WP_Block_Type jest uwzględniany przez programowe narzędzia zapisujące.

7.6.11 aktualizacja: Instalacja artefaktów Graph atomowo zastępuje dokument trasy, gdy kopia w magazynie zmieniła się pod tym samym kluczem, pozostawia identyczne dokumenty bez zmian i raportuje trasy promowane, zastąpione, pominięte oraz zachowane za pośrednictwem Static_Prerender_Early_Serve::last_promotion().

7.6.10 aktualizacja: Trafienia w pamięci podręcznej środowiska uruchomieniowego wykrywają teraz usunięte skompilowane zasoby nawet w trakcie opóźnienia debouncingu obserwatora, a płaskie pamięci podręczne środowiska sprzed wersji 7.6 są atomowo poddawane kwarantannie i usuwane w ograniczonych partiach cron. Globalne elementy z pakietu UI są emitowane raz na stronę. Early Serve w trybie Graph może obsługiwać trasy renderowane na żywo, których nie ma na wdrożonej mapie tras, korzystając z pamięci podręcznej tożsamości. Tailwind może opcjonalnie emitować plik pamięci podręcznej z hashem zawartości za pomocą tailwind.output: "link"; domyślnie nadal używane jest wyjście inline.

W skrócie:

  • Spis projektu: Canvas::inventory() zwraca każdy zarejestrowany rekord wraz ze źródłami i stabilną kolejnością wyświetlania.
  • Wybór ukierunkowany: wskazanie bloków i stron zawęża wykrywanie, synchronizację, renderowanie i kompilację do tych rekordów.
  • Renderowanie samodzielne: Blockstudio\Render zwraca gotowe HTML dla bloku, kompozycji lub całego dokumentu.
  • UI rodziny komponentów: Blockstudio\Ui grupuje dołączoną bibliotekę w jedną publiczną rodzinę dla każdego komponentu, wraz z przykładem.
  • Stabilne wymiary obrazów: bs_media_image() renderuje zasoby motywu z rzeczywistymi wymiarami z wygenerowanego pliku assets/media.json.
  • Tailwind funkcje pomocnicze klas: bs_tw_merge() i bs_tw_variants() łączą klasy w PHP z uwzględnieniem konfliktów.
  • Profile wydajności: performance.profile jednocześnie włącza produkcyjne ustawienia domyślne frontendu; wartości podrzędne je nadpisują.
  • Dostęp do typowanych ustawień: Settings::get_bool() i jego odpowiedniki odczytują blockstudio.json z rzeczywistymi typami i zgłaszają błędy parsowania.
  • Jeden katalog pamięci podręcznej: każdy wygenerowany plik znajduje się w cache.path, z kluczem opartym na tożsamości środowiska uruchomieniowego.
  • Statyczne wstępne renderowanie: anonimowe HTML można buforować, unieważniać za pomocą grafu zależności i serwować przed uruchomieniem WordPress.
  • Gotowe konfiguracje analizy: theme, extreme-theme i wordpress-render rozszerzają blockstudio/phpstan poza szablony bloków.
  • Zarządzany hook zatwierdzania: blockstudio-githooks sync zapisuje hook pre-commit, zarządza nim i uruchamia w nim skonfigurowaną gotową konfigurację.
  • Kontrakt projektu: blockstudio-agents zapisuje plik AGENTS.md opisujący, co tworzy autor projektu, jakie funkcje włącza i czego wymaga jego gotowa konfiguracja.
  • Indeks dokumentacji: plik kontekstu AI jest teraz indeksem wszystkich dokumentów, ich przeznaczenia i przypisanych im identyfikatorów.
  • Kanoniczne znaczniki bloków: samodzielne polecenie przepisuje skrócone prefiksy i aliasy do postaci <bs:namespace-slug>; dostępny jest tryb próbny.
  • Zgodność domyślnie: żadna z powyższych funkcji nie zmienia witryny, dopóki nie zostanie wskazana w blockstudio.json.

Odczytywanie i renderowanie projektu

Spis projektu

Canvas::inventory() zwraca w jednej zwykłej tablicy wszystko, co rejestruje projekt, bez renderowania czegokolwiek.

PHP
use Blockstudio\Canvas;

$result = Canvas::inventory();

foreach ($result['inventory']['blocks'] as $block) {
    echo $block['name'] . "\n";
}

Rekordy są pogrupowane według typu: pages, blocks, patterns, templates, parts i ui. order określa stabilną kolejność wyświetlania dla wszystkich typów, sources przypisuje każdemu rekordowi ścieżki źródłowe, a warnings i errors zbierają problemy w postaci ustrukturyzowanych wpisów.

Rekordy bloków zawierają id, name, title, source, path, provenance oraz gotowy do renderowania element declaration. Rekordy stron zachowują source jako stabilną tożsamość, a path jako szablon używany do renderowania.

Wybór ukierunkowany

Wskazanie rekordów zawęża zakres pracy zamiast filtrować wyniki dopiero później.

PHP
$changed = Canvas::inventory([
    'blocks' => ['mytheme/hero'],
    'pages' => ['about'],
]);

Zwraca to jeden blok i jedną stronę. patterns, templates, parts i ui pozostają puste, a ich źródła nie są odczytywane, synchronizowane, renderowane ani kompilowane.

Zasady są precyzyjne:

  • Brak kluczy typów powoduje załadowanie wszystkich typów.
  • true, null lub "*" powoduje załadowanie wszystkich rekordów danego typu.
  • Ciąg znaków lub lista dopasowuje dokładnie identyfikator, nazwę, slug, ścieżkę lub ścieżkę źródłową.
  • Pusty ciąg znaków, pusta lista lub false powoduje, że nie są ładowane żadne rekordy danego typu.
  • Gdy podano dowolny klucz typu, pominięte typy pozostają nietknięte.

Nieistniejące już identyfikatory są zwracane w deleted zamiast powodować błąd, a endpoint odświeżania Canvas REST stosuje tę samą zasadę do parametrów blocks i pages.

Canvas::documents() przyjmuje ten sam wybór i dodaje po jednym wyrenderowanym dokumencie na rekord. Wybrane strony są renderowane w odtworzonym kontekście frontendu, dzięki czemu warunki zapytań, klasy body, shortcodes, układy, przekierowania i callbacki enqueue widzą tę stronę, a nie żądanie, które o nią poprosiło.

Renderowanie samodzielne

Blockstudio\Render zwraca wyrenderowane HTML jako ciąg znaków, korzystając z tego samego potoku co frontend.

PHP
use Blockstudio\Render;

$html = Render::composition([
    'root' => 'mytheme/card',
    'data' => ['heading' => 'Example card'],
    'layers' => [
        ['name' => 'mytheme/button', 'data' => ['label' => 'Continue']],
    ],
]);

U podstaw leży jeden kształt deklaracji z czterema kluczami: name, attributes, content i children. root, data, inner, innerBlocks, layers i example to ułatwienia wprowadzania danych, które Render::normalize() sprowadza do tej postaci. Elementy potomne są renderowane rekurencyjnie, a nieprawidłowe dane wejściowe powodują wyjątek wskazujący problematyczny blok.

Render::document() opakowuje wynik w kompletny, samodzielny dokument HTML.

PHP
$document = Render::document('mytheme/hero', [
    'title' => 'Hero preview',
]);

echo $document['html'];

body to wyłącznie wynik bloku, html to złożony dokument, blocks zawiera nazwy bloków, które wniosły do niego swój wkład, a assets dzieli znacznikowanie na head, footer, styles, scripts, modules, interactivity, ui i tailwind. Zasoby są ograniczone do tych, które zostały użyte podczas renderowania, więc zasoby przeznaczone wyłącznie dla edytora nigdy się nie pojawiają.

Render::document_from_html() opakowuje treść HTML wyrenderowaną gdzie indziej, a Render::content() renderuje serializowaną treść bloku bez dokumentu. Wywołaj Blockstudio\Batch_Render::reset() między dokumentami w jednym procesie PHP; Canvas::documents() już to robi.

Rodziny komponentów UI

Blockstudio\Ui udostępnia dołączoną bibliotekę UI w postaci jednego wpisu dla każdego publicznego komponentu zamiast listy wewnętrznych części.

Ui::inventory() zwraca po jednym wpisie dla każdej rodziny: z jej głównym blokiem, tytułem i potrzebnymi blokami implementacyjnymi. Ui::examples() dodaje deterministyczną deklarację dla każdej rodziny: z zachowanymi wartościami domyślnymi, wymaganymi warstwami potomnymi zagnieżdżonymi w rodzicach i stabilnym tekstem przykładowym w pustych polach. Ta deklaracja jest kanoniczna, więc trafia bezpośrednio do Render::document().

Canvas grupuje je w ten sam sposób. Dołączony element UI pojawia się jako jeden przykład dla każdej rodziny w typie ui, a rejestracje implementacyjne nie trafiają do blocks.

Rodziny zaprojektowano z myślą o składaniu: selektor otwiera się w oknie dialogowym, a jego lista nakłada się na element wyzwalający; menu i comboboksy są kotwiczone za pomocą stałych współrzędnych obszaru widoku, które nie zmieniają się podczas przewijania; okna modalne układają się warstwami i zamykają po jednym naciśnięciu Escape; każda stopka łączy ten sam przycisk zamykania z wariantem. Zasady działania tych połączeń i niezmienniki, które je podtrzymują, opisuje rozdział o kompozycjach; w /ui/examples można zobaczyć działające kompozycje.

Funkcje pomocnicze szablonów

Stabilne wymiary obrazów

bs_media_image() renderuje zasoby motywu z rzeczywistą szerokością i wysokością oraz zarezerwowanymi proporcjami obrazu, dzięki czemu obrazy spoza biblioteki mediów nie powodują już przesuwania układu.

PHP
<?php
echo bs_media_image([
    'src' => 'assets/images/hero.webp',
    'alt' => 'Hero',
]);

Wynikiem jest figure.blockstudio-media z elementem aspect-ratio wbudowanym wokół elementu img, który zawiera rzeczywiste wartości width, height, loading i decoding. Wymiary pochodzą z wygenerowanego pliku assets/media.json, zapisanego przez Blockstudio\Media_Metadata_Builder w ramach procesu kompilacji lub ręcznie.

src przyjmuje ścieżkę względną wobec motywu, ścieżkę bezwzględną lub pełny URL, a attachmentId obsługuje obrazy z biblioteki mediów. eager wyłącza leniwe ładowanie powyżej linii zgięcia, a sources emituje <picture>.

Gdy włączono performance.media.lazy, rzeczywisty element URL trafia do data-src za prawidłowo zwymiarowanym elementem zastępczym.

Funkcje pomocnicze klas Tailwind

bs_tw_merge() i bs_tw_variants() łączą klasy Tailwind w szablonach PHP, korzystając z silnika Blockstudio, który jest już dołączony.

bs_tw_merge('px-2 text-sm', 'px-4') zwraca text-sm px-4: konfliktujące px-2 jest usuwane, a późniejsza wartość ma pierwszeństwo. Akceptowane są zagnieżdżone tablice wartości klas.

bs_tw_variants() zwraca niewielką funkcję do wywołania dla wariantów komponentu:

PHP
$button = bs_tw_variants([
    'base' => 'inline-flex items-center',
    'variants' => [
        'size' => ['sm' => 'h-8 px-3', 'lg' => 'h-12 px-6'],
    ],
    'defaultVariants' => ['size' => 'sm'],
]);

echo $button(['size' => 'lg', 'class' => 'rounded']);

Wynikiem jest inline-flex items-center h-12 px-6 rounded. Obsługiwane są klasy bazowe, warianty, warianty domyślne, warianty złożone oraz przekazywane przy każdym wywołaniu class lub className.

Konfiguracja produkcyjna

Profile wydajności

performance.profile włącza w jednym miejscu produkcyjne ustawienia domyślne frontendu.

JSON
{
  "performance": {
    "profile": "speed",
    "preload": {
      "links": "off"
    }
  }
}

compat jest ustawieniem domyślnym i niczego nie zmienia. speed i strict włączają ten sam zestaw: usuwają z sekcji head generator, emoji, kanały informacyjne, mechanizm wykrywania i wyjście z wpisami sąsiadującymi; pomijają wykrywanie oEmbed i skrypty hosta; wyłączają XML-RPC, pingbacki i zdalne wykrywanie edytora; usuwają ogólne zasoby frontendu rdzenia; stosują domyślne ustawienia wyjścia obrazów; ograniczają działanie Heartbeat poza edytorami; wstępnie pobierają dokumenty z tej samej domeny przy najechaniu kursorem lub zamiarze ustawienia fokusu; oraz używają modułu ładującego obrazy z Blockstudio.

Każda wartość podrzędna zastępuje profil, tak jak robi to powyżej preload.links. Najpierw warto przetestować usuwanie zasobów frontendu rdzenia, ponieważ strona, która ich wymaga, będzie wyraźnie uszkodzona. Runtime_Settings::current() udostępnia rozwiązany profil.

themeDefaults obejmuje dwie rzeczy, które motywy zwykle muszą tworzyć samodzielnie: titleTag oraz suppressDirectoryUpdates, które ukrywa aktywny motyw potomny i nadrzędny w wynikach aktualizacji.

Dostęp do typowanych ustawień

Blockstudio\Settings odczytuje konfigurację z rzeczywistymi typami zamiast zwracać dowolną wartość przechowywaną przez JSON.

PHP
use Blockstudio\Settings;

$lazy = Settings::get_bool('performance/media/lazy');
$margin = Settings::get_string('performance/media/rootMargin', '300px');
$ttl = Settings::get_int('performance/staticPrerender/ttl', 86400);
$roles = Settings::get_array('users/roles');

foreach (Settings::errors() as $error) {
    error_log($error);
}

Nieprawidłowe JSON jest zgłaszane przez Settings::errors() zamiast rozwiązywać się do wartości domyślnych. Settings::get_raw() zwraca tylko to, co zadeklarowało aktywne źródło, dzięki czemu można odróżnić wartość ustawioną na false od wartości, której nigdy nie ustawiono.

Settings::fingerprint() zwraca stabilną tożsamość efektywnych ustawień, a dostęp jest ponownie ładowany po zmianie blockstudio.json.

Jeden katalog pamięci podręcznej

Każdy wygenerowany plik znajduje się teraz w cache.path, którego domyślną wartością jest wp-content/blockstudio/cache.

JSON
{
  "cache": {
    "enabled": true,
    "path": "cache/blockstudio"
  }
}

Ładunki kompilacji, dane rejestracji bloków, zasoby edytora, skompilowane pliki Tailwind CSS, dokumenty renderowania, fragmenty wysp, statyczne pliki HTML, indeksy Graph, kolejki rozgrzewania i diagnostyka znajdują się w tym katalogu głównym. Ścieżka względna jest rozwiązywana względem WP_CONTENT_DIR, a ścieżka bezwzględna kieruje do dedykowanego woluminu.

Obiekty są porządkowane według bieżącej sieci i witryny, a następnie według tożsamości środowiska uruchomieniowego: odcisku palca wersji Blockstudio, WordPress i PHP, efektywnych ustawień, aktywnego motywu i wtyczek, źródeł wykrywania oraz użytych plików źródłowych. Po zmianie danych wejściowych powstają nowe obiekty dla tych, których dotyczy zmiana; stare są usuwane.

Kompilacje od zera są wykonywane w trybie single-flight: jedno żądanie tworzy i atomowo publikuje wynik, podczas gdy pozostałe czekają. Nieudane odświeżenie pozostawia ostatni poprawny obiekt do wyświetlania, a błąd jest nadal widoczny; polecenie Blockstudio\Runtime_Cache::purge('tailwind') czyści jeden zakres.

Statyczne wstępne renderowanie

Statyczne wstępne renderowanie buforuje kompletne, anonimowe dokumenty HTML i może je serwować przed uruchomieniem WordPress. Domyślnie jest wyłączone.

JSON
{
  "performance": {
    "staticPrerender": {
      "enabled": true,
      "ttl": 3600,
      "earlyServe": true,
      "dynamicPaths": ["/account", "/checkout"]
    }
  }
}

Kwalifikacja

Kwalifikują się tylko kompletne, anonimowe dokumenty HTML. Pomijane są żądania inne niż GET, ciągi zapytania, panel administracyjny, REST, Ajax, cron, kanały informacyjne, wyszukiwanie, podglądy, żądania zawierające nonce, spersonalizowane pliki cookie oraz każda ścieżka w obrębie dynamicPaths. Odpowiedź może całkowicie wyłączyć tę funkcję za pomocą znacznika <!-- blockstudio:no-cache -->.

Dopasowywanie ścieżek uwzględnia granice, więc /account obejmuje /account/orders, ale nie /accounting.

Tryby sygnatury i grafu

invalidate określa, kiedy wpisy wygasają. Domyślny tryb signature wypełnia odpowiedź powiązaną z tożsamością po anonimowym żądaniu bez trafienia i rotuje ją po zmianach w obrębie witryny, co sprawdza się w zwykłej witrynie.

Tryb graph służy do jawnych narzędzi kompilacji i wdrażania. Rejestruje własne zależności źródłowe każdej strony, dzięki czemu plan przebudowuje tylko te adresy URL, których dotyczy zmiana.

PHP
use Blockstudio\Static_Prerender_Runtime;

$plan = Static_Prerender_Runtime::build_plan($sourceUrls);

foreach ($plan['affectedUrls'] as $url) {
    $result = render_with_dependencies($url);

    Static_Prerender_Runtime::persist_built_response(
        $url,
        $result['html'],
        $result['files'],
        $result['virtualHashes']
    );
}

Static_Prerender_Runtime::garbage_collect(array_keys($plan['live']));

Wczesne serwowanie

Gdy włączono earlyServe, Blockstudio zarządza niewielką mapą tras dla każdej witryny i drop-inem advanced-cache.php, który przesyła strumieniowo pasujące trafienie, zanim zostaną uruchomione WordPress, wtyczki lub motyw.

Nigdy nie nadpisuje obcej mapy, drop-inu ani deklaracji WP_CACHE. Zanim mapa zostanie podmieniona, artefakt grafu sprawdza każdy wskazany plik HTML, dzięki czemu niekompletne wdrożenie pozostawia poprzedni graf aktywny. Wpisy w konfiguracji multisite pozostają odizolowane według hosta, ścieżki strony głównej i identyfikatora witryny.

Rozgrzewanie i stan

Trzy polecenia WP-CLI wystarczą do codziennego użytku:

Powłoka
wp bs prerender warm
wp bs prerender status
wp bs prerender purge

status raportuje aktywną tożsamość, liczbę plików i bajtów, rekordy grafu, stan kolejki oraz liczniki trafień, chybień, kompilacji i błędów dla każdego zakresu.

Narzędzia do analizy i pracy agentów

Gotowe konfiguracje analizy

blockstudio/phpstan zyskuje trzy dodatkowe warstwy ponad analizą bloków oraz jedno polecenie uruchamiające wybraną przez projekt warstwę.

Gotowa konfiguracja Co dodaje
base Dotychczasową analizę schematów, szablonów, hooków, ustawień i API.
theme Katalogi główne motywów, nagłówki stylów, zasoby, ograniczanie zakresu selektorów, domyślne wartości pól i limity repeaterów.
extreme-theme PHPStan max, niebezpieczne PHP, escapowanie, Tailwind, JavaScript i kontrole Interactivity.
wordpress-render Udostępniane przez wywołującego sondowanie renderowania na żywo, uzupełniające extreme-theme.

Wartości domyślne pochodzą z blockstudio.json, dzięki czemu uruchomienia interaktywne, CI i hooki zatwierdzania korzystają z jednej konfiguracji:

JSON
{
  "phpstan": {
    "preset": "theme",
    "roots": ["."],
    "excludePaths": ["fixtures/**"],
    "maxFiles": 10000
  }
}
Powłoka
vendor/bin/blockstudio-phpstan --root . -- --no-progress

Kody wyjścia to 0 przy powodzeniu, 1 w przypadku diagnostyki i 2 przy nieprawidłowym użyciu. Wrapper składa swoją konfigurację w tymczasowym katalogu systemowym, więc wygenerowana konfiguracja, punkt odniesienia ani pamięć podręczna nie trafiają do projektu; zwiększa też limit pamięci PHPStan do 1G.

Dołączony jest też dostawca BC Math, dzięki czemu kontrole JavaScript nie wymagają już ext-bcmath.

Zarządzany hook zatwierdzania

Jedno ustawienie i jedno polecenie zamieniają skonfigurowaną gotową konfigurację w kontrolę zatwierdzania.

JSON
{
  "githooks": {
    "commit": true
  }
}
Powłoka
vendor/bin/blockstudio-githooks sync

Synchronizacja zapisuje hook i rekord własności w katalogu wspólnym Git, kieruje core.hooksPath do zarządzanego katalogu i łączy go z wcześniej skonfigurowanym hookiem pre-commit. Hook ustala repozytorium i katalog główny projektu w chwili zatwierdzania, dzięki czemu działają połączone kopie robocze i ścieżki zawierające spacje.

Hook uruchamia vendor/bin/blockstudio-phpstan i nic więcej; nigdy nie formatuje ani nie przepisuje plików. Ustawienie commit na false i ponowna synchronizacja lub uruchomienie blockstudio-githooks remove przywraca zapisaną ścieżkę hooka i usuwa wyłącznie pliki należące do Blockstudio.

Kontrakt projektu

blockstudio-agents zapisuje plik AGENTS.md, który określa, gdzie znajdują się bloki, czym w tym projekcie jest strona, które funkcje są włączone i co analizator odrzuci.

Powłoka
vendor/bin/blockstudio-agents

Dokument jest generowany na podstawie projektu, a nie szablonu. Motyw z nagłówkiem style.css, blokami i stronami opartymi na plikach otrzymuje inny kontrakt niż wtyczka rejestrująca wyłącznie bloki; kontrakt zawiera liczbę elementów, katalogi, przestrzenie nazw i języki szablonów wykryte przez skaner. blockstudio.json decyduje o widocznych funkcjach, więc projekt bez statycznego wstępnego renderowania nie zobaczy o nim wzmianki.

Sekcja dotycząca poprawności jest odczytywana warstwa po warstwie z plików reguł wybranej gotowej konfiguracji, więc dodanie do niej reguły zmienia każdy wygenerowany kontrakt.

Zasady własności są takie same jak w przypadku hooka zatwierdzania. Plik bez wygenerowanego znacznika jest odrzucany zamiast zastępowany, chyba że --force stanowi inaczej; sekcja notatek na końcu pozostaje po ponownym generowaniu; --check kończy działanie z kodem 1, gdy kontrakt jest nieaktualny; a --stdout wyświetla go bez modyfikowania systemu plików.

Indeks dokumentacji

blockstudio-llm.txt jest teraz indeksem zamiast sklejeniem dokumentów. Każdy opublikowany dokument pojawia się raz, w swojej sekcji i podsekcji, wraz ze swoją trasą, plikiem źródłowym, krótkim opisem przeznaczenia i przypisanymi mu identyfikatorami: ścieżkami ustawień, nazwami hooków, funkcjami i klasami PHP oraz poleceniami.

Text
## Docs / Dev / Inspection Tools

### Canvas
route: /docs/dev/canvas
file: docs/docs/dev/canvas.md
purpose: A visual workspace and public inventory API for Blockstudio content.
settings: dev/canvas/enabled, ui
hooks: blockstudio/settings/dev/canvas/admin_bar, blockstudio/settings/dev/canvas/enabled
php: Blockstudio\Canvas, Canvas::documents(), Canvas::inventory()

Agent odczytuje indeks, znajduje dokument zawierający interesujący go identyfikator i otwiera ten dokument. Wcześniejsze połączenie o rozmiarze pół megabajta nadal jest generowane i publikowane pod /blockstudio-llm-full.txt; nie jest już pierwszą rzeczą, którą otrzymuje każdy.

Kanoniczne tagi bloków

Samodzielne polecenie przepisuje skróty prefiksów i aliasów na kanoniczną pisownię <bs:namespace-slug>, która podaje rzeczywistą nazwę bloku i jest rozpoznawana bez załadowanego filtra projektu.

Przy prefiksie brand dla theme-components i prefiksie ui dla bsui ten skrót:

HTML
<brand-card>
  <ui-input />
</brand-card>

oznacza to samo co:

HTML
<bs:theme-components-card>
  <bs:bsui-input />
</bs:theme-components-card>

Prefiksy i dokładne aliasy nadal działają i nie są przestarzałe. Polecenie nie ładuje WordPress i niczego nie zapisuje bez --apply:

Powłoka
php vendor/blockstudio/blockstudio/bin/migrate-block-tags.php \
  --root="$PWD" \
  --prefix-map=/tmp/prefixes.json \
  --known-blocks=/tmp/blocks.json \
  --report=/tmp/tag-migration.json \
  --dry-run

--prefix-map przypisuje każdy prefiks do jego przestrzeni nazw, a --known-blocks wyświetla zarejestrowane nazwy bloków. Raport zapisuje mapowania ze starych nazw na kanoniczne wraz z liczbą wystąpień i skrótami poszczególnych plików, a także osobne listy nieznanych tagów, niejednoznacznych aliasów i tagów dynamicznych. --apply odmawia zapisu, dopóki którekolwiek z nich pozostają, chyba że podano --allow-unresolved.

Obsługiwane są sparowane, zagnieżdżone i samozamykające się znaczniki, w tym dosłowne tagi w ciągach PHP. Zmieniane są tylko nazwy tagów, drugie uruchomienie nie wprowadza zmian, a przykłady w komentarzach, blokach kodu, <pre> lub <code> są uwzględniane tylko w raporcie.

Domyślne działanie

Samo zainstalowanie wersji 7.6 niczego nie zmienia.

Profil wydajności domyślnie ma wartość compat. Nagłówek strony, oEmbed, XML-RPC, Heartbeat, domyślne ustawienia obrazów, wstępne pobieranie linków, leniwe ładowanie i frontendowe <title> pozostają takie, jakie ustawiły WordPress i motyw.

Pozostają wyłączone, dopóki ich nie włączysz: każdy klucz performance.staticPrerender, performance.measurement, performance.media i themeDefaults, a także githooks.commit, dev.canvas.enabled, ui.enabled, tailwind.enabled i blockTags.enabled. Gdy statyczne wstępne renderowanie jest wyłączone, nie zapisuje plików ani nie instaluje drop-inu.

Canvas i Render działają pasywnie. Odczytują istniejące rejestry i renderują tylko to, o co poprosi wywołujący; żaden z nich nie ingeruje w wynik frontendu ani nie rejestruje tras. Ekran administracyjny Canvas nadal wymaga dev.canvas.enabled i edit_posts.

Aby włączyć bardziej rygorystyczną analizę, trzeba ją wskazać. Zainstalowanie blockstudio/phpstan włącza tylko rozszerzenie bazowe, a kanoniczne polecenie uruchamia base, chyba że projekt wskazuje preset.

Wygenerowane pliki wymagają uruchomienia odpowiedniego polecenia. githooks.commit nic nie robi, dopóki nie zostanie uruchomione blockstudio-githooks sync, a AGENTS.md — dopóki nie zostanie wykonane blockstudio-agents.

Aktualizacja z wersji 7.5

Wymagania pozostają bez zmian: PHP 8.2 lub nowszy, WordPress 6.7 lub nowszy.

Powłoka
composer require blockstudio/blockstudio

Pamięci podręczne przebudowują się raz. Tożsamość środowiska wykonawczego obejmuje wersję Blockstudio, więc pierwsze żądanie po aktualizacji nie korzysta z pamięci podręcznej, a stare obiekty są usuwane. Starą pamięć podręczną Tailwind w wp-content/uploads/blockstudio/tailwind/cache można usunąć; fragment kodu, który wyszukiwał tam pliki za pomocą glob, powinien zamiast tego wywoływać Blockstudio\Runtime_Cache::purge('tailwind').

Płaski katalog wp-content/blockstudio/cache/runtime sprzed wersji 7.6 jest automatycznie przenoszony poza aktywną ścieżkę i usuwany w ograniczonych przebiegach WP-Cron. Dlatego dużych drzew starych plików blokad nie trzeba usuwać podczas obsługi żądania wdrożeniowego.

Wygenerowane pliki mają przypisanych właścicieli. assets/media.json należy przechowywać w systemie kontroli wersji lub generować w ramach procesu budowania. Mapa tras, drop-in advanced-cache.php i deklaracja WP_CACHE istnieją tylko wtedy, gdy włączono earlyServe, a hak pre-commit — tylko wtedy, gdy jest zsynchronizowany. Wszystkie pozostałe wygenerowane pliki znajdują się w cache.path i można je bezpiecznie usunąć.

Nic nie zostało usunięte ani przemianowane. bs_render_block(), bs_block(), Blockstudio\Pages i Blockstudio\Patterns nadal są kanonicznymi powierzchniami treści opartymi na plikach.

Wycofanie zmian dotyczy poszczególnych funkcji. Powrót z performance.profile do compat, z staticPrerender.enabled do false, z githooks.commit do false wraz z sync oraz z cache.enabled do false — każde z tych działań cofa jedną warstwę.

Rozsądna kolejność wdrażania:

  1. Ustaw performance.profile na speed, a następnie sprawdź nagłówek strony, kanały i wtyczki korzystające z oEmbed lub XML-RPC.
  2. Wygeneruj assets/media.json, przenieś szablony do bs_media_image(), a następnie włącz performance.media.lazy.
  3. Włącz performance.staticPrerender przy wyłączonym earlyServe, sprawdź trafienia za pomocą wp bs prerender status, a następnie włącz earlyServe.
  4. Uruchamiaj blockstudio-phpstan --preset theme, aż nie będzie zgłaszać problemów, zanim skonfigurujesz jakikolwiek preset w githooks.commit.

Gdzie znaleźć szczegóły